Eindelijk is eens aan prostituees zelf gevraagd wat ze vinden van de gemeentelijke aanpak van hun werkgebied waarbij een groot aantal werkplekken moeten verdwijnen. Niet de gemeente of een van de gevestigde politieke partijen, maar Amsterdam Sociaal nam het initiatief een enquête te houden onder prostituees.

Nieuwe lokale politieke partij
Amsterdam Sociaal is een van de nieuwe lokale partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart. Van Het Parool en van andere media kreeg Amsterdam Sociaal nauwelijks een podium om haar standpunten uit te dragen tot een publicatie over het onderzoek verscheen in de krant en op AT5.

Prostituees zijn massaal tegen de Wallenaanpak van de gemeente, zo lieten zij weten aan studenten van de Universiteit van Amsterdam die het onderzoek uitvoerden. Die uitkomst was te verwachten, zegt Metje Blaak van belangenvereniging ‘De Rode Draad’, aan wie het rapport werd aangeboden.

Spookverhalen
Docent politicologie en sociologie aan de Universiteit van Amsterdam Laurens Buijs stelt in het voorwoord dat de politieke discussie over de prostitutie in Amsterdam wordt gedomineerd door spookverhalen:

“Ongefundeerde en onrealistisch sombere uitspraken als dat het aantal onvrijwillige sekswerkers in de hoofdstad “in de duizenden” loopt en dat een nette vergunde raamsector een “illusie” is, voeren de boventoon. Het Amsterdamse College van B&W onderneemt geen enkele actie om dergelijke spookverhalen uit de wereld te helpen. Integendeel, zij gooit olie op het vuur door de gehele Amsterdamse prostitutiesector in beleidsstukken en in de media weg te zetten als ‘criminogeen’, waardoor de gruwelijkheden van het criminele Turkse netwerk onterecht ook de vele Wallenondernemers die zich wel aan alle regels houden besmetten. Het werk van de prostituees wordt keer op keer weggezet als ‘economisch laagwaardig’. Regelmatig stellen politici dat de stad beter af is als de vrouwen achter de ramen zijn vervangen voor luxe sushirestaurants en hippe modeateliers.”

Hardnekkige geruchten
Niet alleen over prostitutie verkondigt de gemeente spookverhalen, ook als het gaat over criminaliteit in het algemeen, crimineel vastgoed en veronderstelde maffia die op de Wallen actief zou zijn.

Een oproep aan bestuurders om de beweerde aanwezigheid van maffia te onderbouwen met feiten wordt genegeerd. Bestuurders hebben de mond vol over witwaspraktijken in de rosse buurt. Ze zijn alleen niet in staat om voorbeelden te noemen van strafrechtelijk vastgestelde witwasfeiten op de Wallen.

Gemeentelijke rapporten als ‘Grenzen aan de handhaving’ (2007) en ‘Hart van Amsterdam’ (2008) spreken van een criminogene infrastructuur en diep gewortelde criminaliteit in het Wallengebied. De onderbouwing van die stellingen blijft hangen in ‘fenomenen waar moeilijk een vinger achter te krijgen is’ en ‘hardnekkige geruchten’. Concreter wordt het niet.

Criminogene buurten in Amsterdam
Onafhankelijk van de gemeente wordt ook wel eens een onderzoek verricht naar ‘criminele infrastructuren’, maar dan in de hele stad.

Zo hebben wetenschappers van de Vrije Universiteit in 2008 de ‘criminogene’ buurten van Amsterdam in kaart gebracht. De top 5 van meest criminogene buurten van Amsterdam bestond uit Bijlmer centrum (+71% boven het Amsterdamse gemiddelde), Overtoomse veld (+71%), De Kolenkitbuurt (+61%), Bijlmer oost (+58%) en Geuzenveld (+51%).

De uitkomst is niet heel verrassend als je dagelijks de krant openslaat. Ergens onderaan op de lijst bungelt op de 60-ste plaats: ‘Burgwallen, Oude Zijde’ oftewel het Wallengebied met een criminaliteitsdreiging van 32% onder het Amsterdamse gemiddelde. Ook dat is geen verrassing voor degenen die de rosse buurt echt kennen.

‘Aan de slag’
Deze ‘weerkaartvan de criminaliteit’ moest volgens onderzoeksleider professor Hans Boutellier een richtsnoer worden voor het veiligheidsbeleid van de stad, thans een belangrijk thema bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Burgemeester Cohen reageerde enthousiast en riep dat de stadsdelen meteen ‘aan de slag moesten’ met de conclusies van het onderzoek. Over de lage ‘criminogene’ klassering van de Wallen hield hij wijselijk zijn mond. Dat het Wallengebied volgens een onafhankelijk onderzoek een van de minst criminogene gebieden is van Amsterdam, kon maar beter niet aan de grote klok worden gehangen. Het was in tegenspraak met de opgeklopte verhalen en de miljoenenverslindende plannen van zijn partijgenoot Lodewijk Asscher.