Vrijdag 1 mei om 13.30 uur zou het gerechtshof arrest wijzen inzake het preliminair verweer in het hoger beroep van de strafzaak Terrel. Het verweer houdt kort gezegd in dat Terrel een herhaalde, dus niet toegestane tweede vervolging betreft voor het vermeende witwassen van panden op de Amsterdamse Wallen. Ik ben hier eerder voor vervolgd en in 2009 onherroepelijk vrijgesproken door het hof nadat de rechtbank mij hier in 2007 ook al van had vrijgesproken.

Positief gevoel
Met een positief gevoel arriveerden we bij het Paleis van Justitie aan het IJdok. Daar zou het gerechtshof de beslissing in een openbare zitting bekend maken of het hoger beroep van de strafzaak Terrel zou doorgaan of stoppen. Mijn schoonvader was speciaal uit Uden gekomen om erbij te zijn. Keanu – die in het centrum woont – zagen we in het Paleis, evenals mijn vriend Bert en collega-Wallenondernemers Monique en Jan Broers die de zitting eveneens wilden bijwonen.

De zon scheen en het was de eerste dag van de maand. ‘On the one’, had Dodge, de sterbassist van mijn funkband Seven Eleven geappt ter ondersteuning. Alles wees erop dat het de goede kant op zou gaan. Die indruk ontstond al tijdens de regiezetting op 31 maart, waar de standpunten van de verdediging en het OM ten aanzien van het ne bis in idem-verweer werden besproken. Het hof stelde alleen vragen aan de advocaat-generaal die op geen enkele vraag een overtuigend antwoord gaf. 

Verrassing
Toen we vrijdag een kwartier voor de aanvang bij zittingszaal 8 arriveerden, was mijn advocaat Oscar Pluimer er al, samen met een kantoorgenoot. Tot mijn grote verrassing zag ik ook Edwin staan, klasgenoot van de middelbare school en de eerste toetsenist van Seven Eleven. Na het succesvol afronden van zijn studie rechten was hij jarenlang bestuursrechtspecialist bij semioverheidsinstanties als het Sociaal Fonds Bouwnijverheid en het UWV. Hij is zeer geïnteresseerd in mijn rechtszaken.  

Han Jahae, jarenlang mijn advocaat en inmiddels gepensioneerd, was er uiteraard ook. Goed om hem weer te zien. Als vertegenwoordigers van de pers waren alleen Harry Lensink (Follow the Money) en Peter Elberse (ANP) aanwezig. Niemand van RTL Boulevard, Het Parool, De Telegraaf, NRC, Volkskrant, Trouw, Het Financieele Dagblad of een andere krant of website.  

OM zag de bui al hangen
Het OM moet de bui al hebben zien hangen, want advocaat-generaal Tdlohreg was er niet, en de parketsecretaris ook niet. Het OM had een plaatsvervanger afgevaardigd naar de zitting die telkens instemmend knikte en aantekeningen maakte als de voorzitter een standpunt van het OM niet ter zake doende of ongeldig verklaarde. 

Niet-ontvankelijk
Voorzitter mr. Bordenga hield mij niet in spanning en viel gelijk met de deur in huis: het OM wordt niet-ontvankelijk verklaard. Terrel is namelijk in strijd met het ne bis in idem-beginsel. Het ging precies zoals ik had gehoopt en eigenlijk ook had verwacht. Wat er toen door mij heen ging is onbeschrijfelijk. Ik doe dan ook geen poging.

Geen sprake van een ‘voortdurend delict’
De voorzitter merkte op dat het een uitgebreid juridisch verhaal was geworden dat ik later nog maar eens rustig moest nalezen.

Mr. Bordenga wees als eerste op de belangrijke vaststelling van het hof in 2009 in het Kolbak-proces dat door mij geen delict is gepleegd, laat staan een ‘voortdurend delict’ zoals het OM sinds 3 juli 2020 beweert en volhoudt om de rechtmatigheid van een nieuwe vervolging voor witwassen te verklaren.

Dezelfde panden
In beide zaken gaat het om dezelfde panden die ik zou hebben witgewassen, zo blijkt uit de tenlasteleggingen. Er zijn door het OM weliswaar kleine verschillen geconstrueerd, zoals een andere periode waarin het beweerde witwassen ten laste is gelegd en een andere witwasvariant, maar het komt in feite op hetzelfde neer. Daaruit concludeert het hof dat het OM mij en mijn bedrijf in het onderzoek Terrel voor hetzelfde feit of feitencomplex vervolgt als in het onderzoek Kolbak. 

Waarom de rechtbank dat in eerste aanleg niet inzag blijft een raadsel. De rechtbank liet de vervolging tot tweemaal toe doorgaan, met verschillende argumenten, terwijl de strafzaak toen al had moeten stoppen. Sterker nog, die had nooit mogen aanvangen.    

Viermaal nul is nul
In het vrijsprekende vonnis van 11 november 2024 formuleerden de rechters een nieuwe redenering waarom het ne bis in idem-beginsel niet zou zijn geschonden: de verschillen met de tenlastelegging in de vorige strafzaak waren weliswaar klein en op zichzelf onvoldoende om van een nieuw strafbaar feit te kunnen spreken, maar bij elkaar opgeteld…

Ook daar ging de voorzitter op in. Met een glimlach herhaalde hij wat mijn advocaat Oscar Pluimer op 31 maart over de ‘cosmetische’ verschillen ten opzichte van de vorige strafzaak naar voren had gebracht: viermaal nul is nul. Daar was het hof het mee eens.

Blijdschap
Na afloop van de zitting omhelsde ik als eerste mijn geliefde Priscilla, die mij bijna 30 jaar lang – afgezien van het eerste jaar van onze verkering – niet anders heeft meegemaakt dan als iemand die permanent onder verdenking staat van misdrijven.

Daarna omhelsde ik Keanu en de aanwezige vrienden die ons door dik en dun hebben gesteund. Buiten dronken we prosecco die Keanu had meegebracht om de al verwachte uitspraak te vieren.

Dreiging
Nadat ik in juli 2020 had geweigerd in te gaan op een onaanvaardbaar voorstel van een officier van justitie, had de vervolging waarmee de officier toen dreigde (als ik niet met het OM zou meewerken), nooit mogen beginnen.  

Geen vierde vrijspraak
Er komt dus geen vierde vrijspraak voor het ten laste gelegde witwassen van panden op de Wallen. Hoewel. Het OM kan nog in cassatie…