De valse dagboekaantekening

{2 Reacties}

Op 22 juni 2005 publiceerde Nieuwe Revu ‘exclusief’ delen uit Endstra’s geheime dagboek. Familieleden hadden het dagboek aan het weekblad verstrekt. Nieuwe Revu schrijft: ‘Ook verwijst Endstra enkele malen naar Marcel Kaatee, van wie wordt gezegd dat hij de financiële man is van Holleeder. Eerder ontkende Kaatee tegenover Nieuwe Revu iets te maken te hebben met de Heineken-ontvoerder.’ 

En even verderop in het artikel: ‘Af en toe weet Endstra toch nog geld bij elkaar te ritselen. Schrijnend is de notitie op 27 april, waarbij Arnold Endstra, neef en protégé van de vastgoedhandelaar, wordt ingezet om het geld aan zijn afperser te overhandigen. Uit het dagboek: ‘250.000 euro cash. Arnoldje heeft het Marcel gegeven. Geld van mijn moeders spaarrekening in Zwitserland. Was al haar spaargeld.

Schrijnend? Aan zijn afperser overhandigd?

Gert van Doorn
Gedurende het Kolbak-onderzoek werd teamleider van de Nationale Recherche Gert van Doorn gekoppeld aan Haico Endstra. Van Doorn was aanwezig bij alle verhoren van Haico en belde hem geregeld op. De processen-verbaal van de verhoren van Haico geven blijkt van een goede samenwerking tussen de twee.

Aan het begin van het 2e verhoor op 21 februari 2005 zegt Haico: ‘Ik ben benaderd door een journalist van een weekblad. Die vertelde mij dat hij het dossier van Raffles in had mogen kijken. Wel weer verbazend dat die mensen die dossiers in mogen kijken. Hij wist te vertellen dat ik gehoord was, dat Hummel gehoord was en dat Prins gehoord was. Ik vind dat echt verbazend.’ Van Doorn legt uit dat de journalist via Erik de Vlieger inzage zal hebben gehad in het dossier want die zocht de publiciteit. Daarna zet Van Doorn zijn memo-recorder aan en vraagt Haico of hij weet hoeveel zijn broer aan Holleeder had betaald en of hij voorbeelden kon geven van die betalingen.

Haico: ‘Zelf heb ik een keer mijn spaarcenten op moeten halen en af moeten geven. Van mijn moeder kreeg ik 300.000 euro. Dat was zwart geld dat in het buitenland op een rekening stond. Ik heb dat geld opgehaald en naar mijn broer gebracht en die heeft dat geld doorgegeven aan Holleeder. Ik heb dat niet zelf gezien. Ik heb dat van mijn broer.

‘Wim was wel een cash-man’
Op 2 maart 2005 wordt Haico voor de 3e keer gehoord. De verbalisant wijst Haico op contante opnames van zijn broer uit de speelhallen in 2001 en 2002 en vraagt: ‘Zijn die kasopnames op enige wijze zakelijk verklaarbaar?

Haico antwoordt: ‘Nee. Mijn broer liep altijd met een creditcard rond. Alles ging met die card. Hij heeft geen bijzondere uitgaven gehad in die tijd. Niet dan? Zakelijk gaat in de onroerend goed business het geld giraal en bancair om. Niet contant.

Is Haico echt zo onnozel of was dit gespeeld? Bram Zeegers heeft verklaard dat vele tonnen aan contanten bij het kantoor aan de Apollolaan zijn binnengekomen. Joop van der Haar, Endstra’s financiële man, verklaarde op 18 mei 2004 dat Wim veel cash betalingen deed. Later, op 21 juli 2005, bevestigde Van der Haar dat nog eens tegenover de recherche:’Wim was wel een cash-man. Hij had altijd geld bij zich.’ Vriendinnen van Endstra en ook anderen verklaarden eveneens dat Wim altijd flinke bedragen aan contant geld op zak had. Maar Haico wist zogenaamd van niks.

‘Geld van uw moeders rekening’
Teamleider Van Doorn wil van Haico weten wanneer hij dat contante bedrag, die 300.000 euro van de rekening van zijn moeder, had opgehaald. Volgens Haico was het saldo niet 300.000 maar ongeveer 270.000 euro en was de rekening nu leeg en opgeheven. Maar hij zou het nakijken. Van Doorn relateert het bedrag aan de dagboekaantekening van 27 april 2003 en zegt: ‘Ik moet wel zeggen dat in die periode uw broer kennelijk in nood verkeerde. Ik zie in zijn journaal dat hij schrijft dat er geld van uw moeders rekening is gehaald en dat Arnold een bedrag aan Marcel heeft gegeven.

Op 24 maart 2005 heeft Haico het voor de recherche uitgezocht: ‘Ik heb op uw verzoek gekeken naar die opnames van contant geld. Dat is 2 maal 100.000 geweest in januari 2003 en het is éénmaal 70.000 euro geweest in augustus 2003. Dat was geld dat op een rekening stond in het buitenland en dat van mijn moeder afkomstig was.

De Wicki-rekening

Gelet op data van de opnames zijn deze bedragen niet te relateren aan wat Endstra in zijn dagboek had vermeld. Er moest dus verder worden gespeurd in het buitenland. Daar vond de recherche nog een rekening van Endstra’s moeder. Op 31 augustus 2006 wordt Wim’s zus Astrid hierover ondervraagd door Van Doorn. Astrid Endstra was gemachtigd op deze coderekening van haar moeder in Zwitserland, de zogenoemde Wicki-rekening. ‘Ik denk dat het om spaargeld gaat van mijn moeder. Mijn moeder is in 1998 overleden’, verklaarde Astrid. De verbalisanten vervolgen het getuigenverhoor:

V: Willem Endstra schrijft in zijn dagboek een mutatie 1 april, dat moet zijn 2003, ‘SF 241 WIKKIE MAMA’. Wat kunt u daarover vertellen?
A: Daar is mij niets over bekend.

V: Heeft uw broer ooit gesproken over het feit dat hij afgeperst werd?
A: Hij heeft daar nooit over gesproken. Als hij het mij had gezegd dan had ik alles verkocht maar hij heeft nooit iets gezegd. Hij wilde mij denk ik toch wel sparen.

V: Wat kunt u ons vertellen over de activiteiten van uw broer in Liechtenstein? Ik toon u een brief met de naam A. Endstra gericht aan de heer V.
A: Ik twijfel er zelfs aan of dit mijn handtekening is. Ik zou nooit ondertekenen met Frau A. Endstra. Ik ken de heer V. niet. Ik was nooit op de hoogte van enige activiteiten van mijn broer in Liechtenstein.

Het kwam het onderzoeksteam niet gelegen dat Astrid suggereerde dat haar broer haar handtekening had vervalst. Voor de recherche was Wim Endstra slachtoffer en dat moest vooral zo blijven. Vandaar dat het in het geval van Astrid bij deze ene bij de politie afgelegde verklaring is gebleven. Dit in tegenstelling tot broer Haico en zus Beatrix die meerdere keren zijn gehoord, ook bij de rechter-commissaris. Opvallend: een van de verklaringen van Beatrix registreerde de Nationale Recherche onder het getuigennummer van Astrid. Zo leek het alsof Astrid vaker was gehoord.

Dagboekaantekening vals
Het Openbaar Ministerie zag de Wicki-rekening als steunbewijs dat Endstra’s dagboekaantekening van 27 april 2003 klopte. Want: ‘in een briefje dat op 17 april 2003 bij de Zwitserse bank is binnengekomen, vraagt Endstra de rekening te sluiten en het saldo uit te betalen. Dit saldo is dan ongeveer 350.000 euro’, aldus het OM in haar repliek. Maar dit saldo blijkt volgens het bankafschrift, dat overigens moeilijk vindbaar was in het strafdossier, pas uitgekeerd op 30 april 2003. De envelop die op 27 april 2003 aan mij is overhandigd bevatte dus geen zwart spaargeld van Endstra’s overleden moeder. Wat een misselijke streek van Wim om hierover te liegen en te schrijven dat het om al haar spaargeld zou gaan. Uit het onderzoek blijkt dat dit minstens 620.000 euro moet zijn geweest, althans wat in Zwitserland was getraceerd.

‘Opnameapparatuur heeft niet goed gewerkt’
Wat Endstra precies met de CIE heeft afgesproken over de inhoud van deze en andere valselijk opgemaakte ‘dagboekaantekeningen’ zullen we nooit weten. Van het 11e achterbankgesprek waarin Endstra volgens het proces-verbaal van de Endstra-Tapes belooft om ‘aanstaand weekend’ samen met Bram Zeegers ‘dingen’ voor de CIE op papier te zetten, is geen geluidsopname. CIE-officier F.W.M. van Straelen licht dat toe in zijn proces-verbaal van 4 mei 2006: ‘Na afloop van het 11e gesprek met Endstra is de medewerkers van de CIE gebleken dat hun ter beschikking gestelde opnameapparatuur niet goed had gewerkt’.

2 Reacties…

  1. Als het niet past in het straatje van de politie worden de ontlastende gegevens niet gebruikt.het was en is toch immers zo dat Barbertje,W.H.,moest hangen.Zijn ze wel eens in de Ooi bij Nijmegen geweest voor informatie bij de Vlietberg,steenfabriek waar de hr.Herman B. woonde.de huidige “EIGENAAR”van vliegveld Weeze ?daar is veel info verkrijgbaar.

  2. Dat Haico Endstra verklaart dat de Vlieger het dossier gegeven had aan een journalist is de grootste onzin die er bestaat. Zoals u allen wellicht nog weet heeft Erik de Vlieger een week na zijn verhoor in januari 2005, zijn gehele dossier bij de Telegraaf op het internet gezet en was dit dossier 600.000 keer gedownload. De Vlieger’s reden was dat men zelf maar beter kon beoordelen of hij fout was geweest. Niet dus….. zoals we nu ook weten met zijn uitspraak. Dus ergens in dit artikel liegt de Nationale recherche of liegt Haico Endstra. In ieder geval is de bewering te simpel en bewijst weer eens dat we in Nederland behept zijn met leugenaars en kinderwagen-journalisten.