Endstra’s afspraakjes in het Amsterdamse bos

{2 Reacties}

Willem Endstra vertelde tegen de CIE dat hij Willem Holleeder dikwijls sprak in het Amsterdamse bos. Hoe die afspraakjes tot stand kwamen liet Endstra doorschemeren tijdens het achterbankgesprek van 1 juli 2003: “Hij (Holleeder) komt nooit op kantoor. Hij stuurt altijd Kaatee of iemand langs. En die zegt waar ik moet komen. Meestal is het bij het eh… hockeyveldje in het bosplan.”

Vriendschap
In 1995 raakte Endstra bevriend met Holleeder. Ze gingen samen op vakantie en werden veelvuldig samen gesignaleerd in de betere restaurants van de stad. Als ik Endstra wel eens sprak was hij vaak in gezelschap van Holleeder. Dit was buiten werktijd soms in café Lexington waar de Amsterdamse vastgoedjongens met aanzien graag onder het genot van een biertje elkaar sterke verhalen vertellen.

Le Garage was de favoriete eetplek van de heren, en later restaurant Vermeer in hotel Barbizon. Omdat Vermeer zich aan de rand van het Wallengebied bevindt mocht ik wel eens aanschuiven als ik ’s avonds aan het werk was. Dan belde Wim en vroeg: “Heb je al gegeten? Ik zit bij Vermeer. Kom gezellig even langs”. Meestal wilde hij dan contant geld opnemen van de speelhallen.

Leugen
Eind augustus 2002 werd Endstra in de Telegraaf geportretteerd als ‘bankier van de onderwereld’ en Holleeder als zijn ‘bewaker’. Endstra wilde dat beeld rechtzetten in de media. Enkele maanden na de Telegraaf-publicatie gaf Endstra daarom een interview aan het glossy zakenblad Quote. Daarin beweerde de vastgoedbaron dat hij Holleeder niet of nauwelijks kende. Onbegrijpelijk vond ik dat, omdat Endstra vrijwel alle verbouwingen en renovaties van zijn vastgoed door Holleeder liet regelen en begeleiden. De hele Amsterdamse vastgoedbranche was hiervan op de hoogte, dus ook veel Quote-lezers wisten dat. Waarom vertelde Endstra niet gewoon naar waarheid dat hij Holleeder inschakelde voor het onderhoud aan zijn panden? Daar was toch niets illegaals aan?

Op het bankje 
Kort na de publicatie van dat interview werd Endstra door zowel Quote als door Het Parool ontmaskerd als een leugenaar. Er werd een foto gepubliceerd waarop hij samen met Holleeder, die hij niet zou kennen, op de Apollolaan op een bankje zat. Vanaf dat moment wilde hij liever niet meer met Holleeder in het openbaar gezien worden. Endstra bedacht een plek waar zij elkaar konden ontmoeten zonder gespot te worden door journalisten, bankdirecteuren en andere zakenrelaties. Het Amsterdamse bos leek hem de meest geschikte locatie, niet ver van zijn kantoor. In mijn beleving wilde Endstra Holleeder spreken in verband met zijn veiligheid, vanwege zijn ruzie met Mieremet. Holleeder was immers in de Telegraaf aangeduid Endstra’s ‘bewaker’. En in juni 2002 had dezelfde krant al eens geschreven dat Endstra door de politie was gewaarschuwd dat hij op een dodenlijst zou staan.

Afspraken 
Niet alleen ik, maar blijkens het strafdossier hebben ook Anita Schuts, Haico Endstra en Bram Moskowicz na de publicatie van de foto wel eens contact gelegd of een afspraak bevestigd tussen de heren Endstra en Holleeder. Tijdens zijn gesprekken met de CIE doet Endstra echter voorkomen alsof ik regelmatig door Holleeder op pad zou zijn gestuurd om afspraken te regelen. Daar klopt niets van. Nadat ik de speelhallen in september 2002 kocht van Endstra waren de verbouwingen voltooid en had ik nauwelijks contact meer met Holleeder. Uit de verklaring van Holleeder bij de rechtbank en uit andere verklaringen blijkt dat Endstra’s vriendin Anita Schuts de belangrijkste tussenpersoon was voor het maken van afspraken. Alleen vertelde Endstra dat niet tegen de CIE. In plaats daarvan loog hij dat ik alle afspraken tot stand bracht. Als reactie hierop dringen de CIE-rechercheurs herhaaldelijk aan dat Endstra hen onmiddellijk belt zodra ik weer langs kom en begrijpen maar niet waarom Endstra zich niet aan die afspraak houdt: Maar dat wil wel zeggen dat je je ook aan de afspraken moet houden. Als je met hem eh… of als Kaatee gestuurd wordt. Dat je ons wel waarschuwt dan”.

“Zo om de twee of drie dagen”
Inmiddels is duidelijk waarom Endstra Jan, Henk of Carel niet belde als er een afspraak werd gemaakt. Simpelweg omdat de afspraken met Holleeder in werkelijkheid tot stand werden gebracht door zijn partner Anita Schuts. Rechercheurs van de Nationale Recherche vermoedden dit al want zij vroegen op 13 januari 2005 aan Schuts hoe zij door Holleeder was gebruikt. Anita antwoordde: ‘Ik was eigenlijk een soort loopjongetje. Ik mocht afspraken maken, boodschappen doorgeven en telefoontjes plegen’. 

Toen de rechter-commissaris Anita op 9 november 2006 met die verklaring confronteerde, beschreef zij precies hoe de afspraken werden geregeld: ‘Als Holleeder naar mijn winkel kwam, zei hij: waar is Wim, kun je hem even bellen. Hij gaf ook boodschappen door. Ik denk dat ze de plaats wel wisten. Soms gaf hij alleen de tijd door. De boodschap van Holleeder gaf ik letterlijk aan Wim door. Dit kwam de laatste 1,5 jaar vaak, zo om de twee of drie dagen, dus meer dan eens per week voor.’ Met de laatste anderhalf jaar doelde Anita op de periode vóór de liquidatie, dus vanaf januari 2003.
G1-11-042 Verklaring Anita Schuts bij r-c

“Dat weet ik zeker”
Uit de verklaring van Schuts blijkt dat de werkelijke gang van zaken voor wat betreft het leggen van contacten tussen Endstra en Holleeder niet overeenkomt met hetgeen Endstra aan de CIE heeft verteld. Bovendien belde Holleeder Endstra ook regelmatig op om zelf een afspraak te regelen. Dit verklaarde Endstra’s zus Beatrix bij de rechter-commissaris naar aanleiding van een sturende vraag van Koos Plooij. De Officier van Justitie twijfelde aan de geloofwaardigheid van de getuige, nota bene Endstra’s eigen zus.

In een poging de getuige te beïnvloeden strooide Plooij in de vraagstelling met informatie over andere verklaringen: “U hebt verklaard dat Wim Endstra regelmatig op een afgelegen plek werd ontboden nadat Holleeder hem had gebeld. Uit andere verklaringen kan worden afgeleid dat Holleeder juist niet zelf belde, maar bijvoorbeeld Marcel Kaatee de boodschap liet overbrengen om op een bepaalde tijd naar een bepaalde plaats te komen. Weet u zeker dat Holleeder Wim ook zelf wel opbelde?

Maar Beatrix Endstra liet zich niet door Plooij van de wijs brengen en antwoordde stellig: “Ik weet zeker dat Wim heeft gezegd dat hij door Holleeder zelf werd gebeld. Dat weet ik zeker.”

2 Reacties…

  1. de kleine bekende 24 juni 2008 at 17:22

    Is er nog iemand die naar de rol van Klaas Hummel informeert?Hij had het grootste belang en is merkwaardig genoeg veel in gesprek met Plooy geweest.

  2. Klaas Hummel is een griezel.. anno 2009 nog steeds vrij en rijk man. Hoe kan zoiets in deze aardappel republiek??